Als ik om drie uur bij haar aanbel, zit ze aan een biertje. Of het de eerste, tweede of derde is vraag ik maar niet. Sylvia kan niet zonder alcohol, en al helemaal niet voor ze de deur uitgaat. Ze moet zichzelf letterlijk moed indrinken. Ze lijdt namelijk aan straatvrees en wellicht nog een aantal andere angsten, die in ogen van “normale” mensen nergens om gaan.
En vandaag is zo’n dag dat we de deur wel uit moeten. Ze heeft namelijk enorme buikpijn en moet even met een plasje naar de dokter. Het is al heel wat dat ze gebeld heeft om hulp, en mij vraagt mee te gaan.
Na wat gebabbel is het biertje op en gaan we de deur uit. Ze zou van de zenuwen bijna haar potje met urine vergeten mee te nemen….
Gelukkig wordt ze bij de dokter meteen geholpen, en blijkt na enig wachten (waar ze erg nerveus van wordt) een blaasontsteking te hebben. Buiten moet er eerst een sigaretje gedraaid worden voordat we onze tocht kunnen vervolgen naar de apotheek.
De apotheek zit op de volgende hoek en het is spitsuur. Ze schiet meteen al weer in paniek en wil rechtsomkeert maken. Ik stel voor om vast voor haar in de rij te gaan staan. Als een angstig haasje blijft ze half op de drempel staan wachten.
Eenmaal aan de beurt roep ik haar erbij en kan de zaak geregeld worden.
Opgelucht, met medicijnen in haar tas verlaten we het pand en gaan snel weer terug naar huis.Wat was ze dapper!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten