Teveel goede bedoelingen

Goedbedoelde hulp kan ook wel eens teveel zijn!
Dat mocht ik vandaag meemaken. Ik belde Jolanda (uit mijn vorige blogje) om te polsen hoe het met haar was.
Ik dacht: we gaan thuishulp regelen, zorgen dat haar zoon naar de opvang of peuterspeelzaal kan en zodoende wordt Jolanda wat ontlast.
Ik kreeg een gestresste Jolanda aan de lijn en een heel relaas over me heen!
Ze had nog nooit zoveel gehuild als afgelopen week. Alleen het feit al dat ik van alles met ze besprak haalde zoveel naar boven.
Jolanda van slag, haar dochter over haar rooie..
Het wonderlijke aan Jolanda is dat als je maar 1 vraag stelt, je gerust een uur je mond kunt houden, want haar hele levensverhaal rolt er in 1 adem uit. Ongevraagd.
Dus alles wat naar boven kwam, was omdat ze dat zelf wilde vertellen.
Ze had het gevoel gekregen dat ik haar perse wilde aanzetten tot activiteiten en daarom van alles er omheen wilde regelen. En ze deden het al zolang met elkaar, en konden zo ook nog wel even verder...
Haar dochter was van slag omdat er een paar keer gesproken werd over de mogelijk nog korte levensduur van haar moeder.
Het lijkt een gegeven te zijn wat iedereen beseft, maar waar ze het liefst niet mee geconfronteerd worden.
Hoeft ook niet van mij.
Ik heb maar afgesproken dat ik ze even met rust laat. Ze kunnen me ten alle tijde bellen!