Wat ik nog niet over haar vertelde is dat ze een buurman heeft die ook alcoholist is. Bij hem spelen andere oorzaken en hij stopt zo nu en dan een tijdje. Als hij drinkt, drinkt hij veel en is er geen gesprek met hem te voeren. Als hij stopt is hij een leuke vent waar je goed mee kunt praten. Zowel Sylvia als Peter worden begeleid door een ambulant begeleider van de verslavingszorg en beide hebben zij gespecialiseerde thuiszorg, die bijvoorbeeld ook helpt met de post of die activiteiten met ze onderneemt. Daarnaast komt mijn collega, of ik, eens per week om te trachten enige beweging in de situatie te krijgen. Dat houdt bij Sylvia in: samen naar buiten gaan en iets ondernemen.
Met Sylvia ging het de laatste tijd niet zo goed. Ze had veel mensen over de vloer die ze vaak niet wilde. Ze kan geen nee zeggen, want dan is ze bang dat ze boos worden. Als gevolg vandien komen er allemaal zielepoten over de vloer, die nergens anders meer binnen worden gelaten omdat ze lastig zijn. Er zitten alcoholisten maar ook drugsgebruikers tussen. En ze blijven maar hangen, en drinken haar bier op, en maken er een zootje van! De vloer lijkt dan een grote vuilnisbelt. Hele pakken tabak lijken op de grond te liggen. De keuken staat vol met lege halveliterflessen bier. En Sylvia zet ze er niet uit. Ze heeft ook geen fut om op te ruimen. Het is dus gewoon een zwijnestal.
Met Peter ging het ook weer eens bergafwaarts. En als hij in zo'n staat is, wil hij de hele dag bij Sylvia binnen en bonkt hij om de haverklap aan de deur. Ze wonen op de eerste verdieping van een lage flat. Er is dus snel contact mogelijk.
Soms hebben ze steun aan elkaar, maar als beiden niet lekker gaan zijn ze elkaar eigenlijk alleen maar tot last.
De buren gingen alweer klagen, omdat het tot diep in de nacht doorging.
Ik kan me er iets bij voorstellen...
Waar zal dit eindigen?
Korsakov, geheugenverlies, een stukgedronken lijf?!
Er wordt niet of slecht gegeten. De alcohol vloeit onophoudelijk.
Beiden zijn nog geen 40, maar halen ze de 50 wel?
Mijn collega gaat, na haar langere afwezigheid door vakantie, maar weer een tijdje intensief aan de slag. Ze confronteert, maakt strakke afspraken, en blijft herhalen dat iedereen het ZELF moet doen. Sylvia weet het wel, maar heeft vaak de moed of kracht niet. Resultaat nu is is dat ze weer wat vaker nee durft te zeggen, mensen niet toelaat en af en toe de deur weer uitkomt. Haar huis gaat er weer wat beter uitzien. Omdat ik wat langere werkdagen heb ga ik ook af en toe langs. Ik ga met haar naar een tweedehandskleding winkeltje. Ze krijgt er weer zin in als ze wat anders doet dan alleen maar thuis zijn.
Het uiteindelijke doel: zelfstandig er op uit, zal wellicht nooit bereikt worden...
Het gaat in ieder geval nu weer even wat beter!
4 opmerkingen:
Zou die Sylvia niet beter gebaad zijn met een totaal andere leefomgeving? Dan wordt ze ook niet meer getriggerd door het gedrag van anderen (die zich opdringen, en waardoor zij ook weer mee gaat doen)
groetjes
Aranka
Nou, deze dame is zo angstig, dat je dat echt niet voor elkaar gaat krijgen..
Ik heb ook wel gedacht aan een therapeutische gemeenschap, maar je krijgt haar al niet eens bij de Geestgronden voor hulp. Helaas.
Over een paar jaar moet ze wegens renovatie uit haar huis. Wellicht dat ze dan eindelijk gedwongen iets kan/moet veranderen aan haar situatie. Maar bij deze mensen blijft het vaak een vicieuze cirkel en zoeken ze, ook onbewust, altijd het zelfde soort mensen op. Ondanks dat ze het niet meer willen. Ze zijn gewoon niet meer gewend aan "normale" contacten!....
Ik zou het zelf totaal niet prettig vinden als mijn begeleidster over mij uitgebreid op haar blog schrijft. Ik vind dit erg proffesioneel, en vraag me af of je hier wel toestemming voor heb van de personen waar het om gaat??
ik bedoelde NIET erg proffessioneel...
Een reactie posten