Op het moment heb ik veel nieuwe aanmeldingen. Bij de meesten is veel aan de hand en schat ik zo in dat het wel even zal gaan duren voor er enige beweging in de situatie komt.
Ik kom opvallend veel situaties tegen waar sprake is van financiële problemen, alcoholproblemen en/of psychische problemen.
Waar begint of eindigt deze vaak zo vicieuze cirkel?
Ik weet het niet. Soms blijkt er in een ver verleden sprake van gebeurtenissen te zijn geweest die iemand zeer getraumatiseerd hebben. Soms spelen meer recente zaken een rol, zoals terugval van inkomen (door ontslag of ziekte), een overlijden of een scheiding.
Soms maakt iemand deel uit van een bekende familie (in het hulpverleners wereldje) en kan het daardoor al bijna niet goed gaan of ooit goed komen.
Families waarbij fraudezaken spelen, criminaliteit, achterstand.
Sommigen kan ik niet helpen simpelweg omdat ze echt niet willen doen wat noodzakelijk is om een situatie vlot te kunnen trekken.
Gelukkig kom ik ook nog wel eens “makkelijke” gevallen tegen.
Gisteren kwam ik in contact met een man, 55 jaar, fysiek beperkt (versleten rug en knieën), sluimerend depressief (suïcidepoging gedaan) en niets om handen.
Hij had in het verleden goede banen gehad, is hoog opgeleid, maar kon al jaren niet meer werken. Zijn laatste baan was een conciërgebaan op een school voor moeilijk lerende kinderen. Een baan die niet erg goed verdiende, maar hem veel genoegdoening bracht.
Nu zit hij al tijden thuis en kan niet veel omdat hij chronisch pijn heeft.
Toch wil hij iets. Iets waar hij andere mensen tegenkomt, iets kan betekenen voor een ander, iets om afleiding te hebben.
Met hem ga ik aan de slag en denk al snel concreet iets voor hem te kunnen betekenen. Hij werd er helemaal blij van en ons gesprek gaf hem al weer een enorme drive.
Fijn om soms op korte termijn iets voor iemand te kunnen betekenen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten